تلویزیون

تلویزیون

تلویزیون:

تلویزیون: چند روز می شود که پدر هنگامی که از سرکار به منزل می آید،

خوشحالی همسرش را می بیند

و این پدر را هم خوشحال می کند

و در ضمن پدر خوشحال تر هم می شود، وقتی که می بیند فرزندش دیگر کاری ندارد

و پدر می تواند به کارهای شخصی اش برسد.

علت این همه خوشحالی پدر و مادر هم این است که، پدر برای فرزندش یک بازی کامپیوتری خریده
و پسر دائم پای بازی است

و نه دیگر به مادر می گوید بیا بریم بازی

و نه کاری به وسایل خانه دارد.
یک گوشه ای نشسته و تنهایی دارد با کامپیوتر بازی می کند.

بیست سال بعد.

پدر و مادر پیر شده اند و دائم حرص کارها و رفتار فرزندشان را می خورند.
پدر به مادر می گوید:

چرا بچه ی ما این گونه رفتار می کند؟

مادر هم با ناراحتی می گوید: نمی دانم.

مشکلات:

با این که سنی ازش گذشته اما از پس کارهایش بر نمی آید.

نمی تواند در جمع ارتباط برقرار کند.

دایم عصبی است.

از جمع فرار می کند و خجالتی است.
پدر و مادر عزیز:

اگر علت این رفتارهای فرزندتان را می خواهید بدانید،

باید عرض کنم که هنگامی که فرزند شما کودک بود و شما او را با لب تاب و تلویزیون سرگرم کردید و خوشحال بودید که دیگر به شما کاری ندارد،

باعث شد که نتیجه اش این بشود که امروز می بینید.

بدانید:

*بچه ای که در کودکی داد نزند و سر و صدا نکند،

در بزرگسالی سر و صدا می کند، عصبی می شود، خدایی نکرده سر پدر و مادر داد می زند.

*بچه اگر در کودکی شیطنت نکند،

در بزرگسالی شیطنت می کند و چه قدر تفاوت است بین شیطنت دوران کودکی و شیطنت دوران بزرگسالی.

*اگر با دوستانش بازی نکند و دنبال هم ندوند، در بزرگسالی هم نمی تواند در جمع خودی نشان بدهد.

کودک باید بر اساس فطرتش بزرگ شود،

تا در بزرگسالی بتواند انسان موفقی باشد

و کودک فطرتا عاشق بازیگوشی و هیجان است، پس اجازه بدهید فرزند شما کودکی کند.

پیش به سوی جامعه ی آرمانی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *