ذهن

ذهن

ذهن:

ذهن: یعنی از اول صبح داغونه ها.

نگاش که می کنی، احساس می کنی، همه ی کشتی هاش غرق شده.

اعصابش به هم ریختس.

سر میز صبحانه سر همسرش، همش غر  می زنه.

بچش که از خواب بیدار می شه، جرات نمی کنه، طرفش بره.

میره سرکار، تا همکارش رو می بینه، شروع میکنه به ناله و نفرین.

حالا داستان چیه؟

آقا تا از خواب بیدار شده رفته سراغ موبایلش.

یعنی هنوز دو به شک هست که بیداره و یا خواب، ولی موبایلش رو باز  می کنه و می ره سراغ اخبار.

می بینه که دوباره قیمت خونه رفته بالا و از شانس بدش قیمت طلا اومده پایین( آخه هفته ی پیش رفته طلا خریده).

بعدش هم اخبار سیاسی رو پیگیری می کنه که فلانی در فلان نقطه ی جهان، حرفی رو زده و مردم عصبانی شدن و ریختن  در خیابان.

مادر خانه هم همین طور.

شب قبل از خواب، چک می کنه که در گروه فامیلی چه حرف هایی زده شده.

بحث ها و گفتگوها رو می خونه و از یه جایی به بعد خودش هم وارد بحث می شه و هر چند دقیقه یک بار، با حالت عصبانیت می گه: این عجب آدمه…

و در حین گفتگو، با حالت عصبی، خوابش می بره.

صبح هم که از خواب بیدار می شه،

اول می ره سراغ گفتگوهای دیشب و کل کل ها رو می خونه و دوباره اول صبحش رو با عصبانیت شروع می کنه.

حالا این خانواده رو تصور کنید.

فکر می کنید، اول صبح که پا می شن و فرزندشون با انرژی بیدار می شه و می گه

مامان سلام، بابا سلام، با چه عکس العملی مواجه می شه؟

در ضمن بچه یاد می گیره که اول صبح تا آخر شب، پای موبایل باشه.

خیلی جالبه، این پدر و مادر به فرزندشون نصیحت هم می کنن.

پسرم و یا دخترم، این قدر پای موبایل نشین.

پدر و مادر عزیز، اول صبحتون و شب قبل از خوابتون، بی خیال مواردی بشید که روی اعصاب شما اثر منفی دارد.

پیش به سوی جامعه ی آرمانی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *