محبت

محبت

محبت:

محبت همیشگی:

محبت: سلام.
بعضی از کارهای ما پدرها و مادرها جالبه.

منتظر هستیم یک اتفاقی بیفتد تا به خانواده ی خودمان (همسر و فرزندان) محبت کنیم.
یعنی انگاری همیشه باید معمولی باشیم و هر وقت نکته ی مثبتی از خانواده ی خودمان دیدیدم،بعد به آن ها محبت کنیم.

به این معنا که،موقعی به فرزندمون می گیم دوستت دارم و یا موقعی به همسرمون می گیم عاشقتم که قبلش یه کاری برای ما کرده باشه.
مثلا: فرزند ما در امتحان نمره ی عالی گرفته و یا به مادرش کمک کرده، بعد از آن ما شروع می کنیم ازش تعریف کردن.

در مورد همسرمون هم همین طوره.

اگر پول بیاره توی خونه و یا یک روز کاری خیلی خسته کننده رو پشت سر بگذاره و یا یه غذای خیلی خوشمزه ای رو درست کنه،

ما یه خسته نباشید جانانه بهش می گیم.
اصلا منظورم این نیست که هر روز و هر ساعت و هر دقیقه، همین جوری بریم و به فرزند و همسرمون محبت کنیم و بگیم دوستت دارم.

بلکه می گویم این روش، روش غلطی است که طرف مقابل ما باید یه کاری انجام داده باشد، تا ما ازش قدردانی کنیم و بهش محبت کنیم.

چه کنیم؟

سوال
سوال

حالا باید چه کنیم؟
نباید منتظر باشیم تا اتفاقی بیفتد، تا ما شروع کنیم به محبت کردن.
گاهی همین جوری یه شاخه گل بگیر و برای همسرت ببر و بگو: همین که هستی برای من بهترین هدیس.
گاهی اوقات بدون این که دنبال دلیل باشی، فرزندت رو بغل کن و بگو خدا رو شکر که کنار ما هستی.
ببین چه قدر اثر مثبت در زندگی ات دارد.
البته ممکن است برای چند بار اول هنگ کنند و به هم بگن: معلوم نیست دوباره چه نقشه ای کشیده؟
چون تا حالا همین جوری محبت نکرده بودید.
اما بعد از مدتی که ببینند شما بدون هیچ چشم داشتی دارید به آن ها محبت می کنید،

در روحیه ی آن ها اثر مثبت فراوانی دارد و احساس ارزشمند بودن می کنند.

پس محبت کردن رو جدی بگیرید.

پیش به سوی جامعه ی آرمانی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *