تنبیه بدنی

تنبیه بدنی

تنبیه بدنی:

تنبیه بدنی، یکی از روش هایی است که پدر و مادر به کار می گیرند،

برای این که فرزندشان اشتباهاتش را تکرار نکند.

به این معنا که هر کودکی یک سری اشتباهات دارد.

(نکته: البته بسیاری از این کارهایی که کودکان می کنند و ما می گوییم: کار اشتباهی است،

اصلا اشتباه نیست و جزو اقتضائات سنی کودکان است)

این  اشتباهات احتیاج به تصحیح دارد و احتیاج دارد که به کمک پدر و مادر،

ایرادات فرزند برطرف شود.

برخی از والدین، روشی را که انتخاب می کنند، برای این که به فرزندشان راه درست را نشان دهند،

تنبیه بدنی است.

یعنی می خواهند با تنبیه بدنی، به دختر و یا پسرشان کمک کنند،

که دیگر این اشتباه را تکرار نکند.

اما روشش را بلد نیستند.

تنبیه بدنی ایرادات فراوانی دارد.

یکی از بزرگ ترین ایرادات این است که،

شما به عنوان پدر و مادر، هر چه بیشتر فرزندتان را تنبیه می کنید،
فرزند شما کم کم به این تنبیه بدنی عادت می کند،

و بعد از گذشت مدتی، این تنبیه بدنی برای او تکراری می شود،

و اثرش را از دست می دهد.

بنابراین شما مجبورید بر شدت تنبیه بیافزایید،

و روز به روز تنبیه های شما شکل سخت تری به خودش می گیرد.

و این روش این قدر ادامه پیدا می کند، که تنبیه ها بی اثر می شود،

و کودک فردی جسور، بی باک، بی اعتنا و لاابالی می شود،

و کار تربیت عملا به بن بست می رسد.

در ضمن گاهی این تنبیه ها اصلا برای بحث تربیتی نیست و فقط جنبه ی آرام شدن و به قولی خنک شدن دل والدین را دارد.

در ضمن با تنبیه، تنها اتفاقی که می افتد،

این است  که فرزند شما، جلوی شما، جرات تکرار آن اشتباه را ندارد،

والا آن رفتار زشت ریشه کن نشده است.

در ضمن از نظر فقه اسلامی، اگر پدر و یا مادر،

به صورت و یا بدن فرزند خود ضربه ای بزند،

که سرخ و یا سیاه و یا کبود بشود،

پرداخت دیه بر او واجب می شود.

پس با تنبیه بدنی، قرار نیست، اتفاقات خیلی خاصی بی افتد.

(رفتار قاطعانه به جای، تنبیه بدنی)

پیش به سوی جامعه ی آرمانی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *