عجله کردن

عجله کردن

عجله کردن:

انسان ( که از گل خلق شده چنان شتاب زده است که گویی ) از شتاب آفریده شده. انبیا/۳۷

یکی از خصلت هایی که انسان ها دارند، عجله است،

و همین عجله باعث می شود که بسیاری از مشکلات برای انسان ها به وجود بیاید و به بسیاری از خواسته هایشان نرسند.

در زندگی خانوادگیشان و در مورد تربیت فرزندشان و رفتار با همسرشان نیز این گونه است.

مثلا: پدر و مادری در فرزندشان ایرادی را می بینند.

شروع می کنند به مطالعه کردن و تحقیق کردن و پرس و جو کردن.

فرزندشان را پیش روان پزشک می برند و خلاصه کلی مطلب را یاد می گیرند.

و بعد شروع می کنند این مطالب را اجرا می کنند.

یک هفته ای سفت و سخت به مطالب و آموخته هایشان عمل می کنند، وقتی نتیجه ی خاصی را نمی بینند،

کم کم بی حوصله می شوند و کم کم این کارها را رها می کنند و می روند سراغ همان رفتار اشتباه همیشگی.

می گویند: کلی تلاش کردیم ولی این حرف هایی که می زنند به درد نمی خورد.

هیچ اتفاقی نیفتاد.

بعد وقتی از آن ها می پرسیم که این که می فرمایید کلی تلاش کردید، یعنی چند روز رفتار درست را انجام دادید؟

می گویند: یک هفته ی تمام.

اما توجه ندارند که اگر قرار است رفتاری شکل بگیرد و یا رفتاری عوض بشود، باید زمان گذاشت و مداومت کرد، تا اتفاق خاصی بیفتد.

در مورد همسر هم همین گونه است.

شما ممکن است که رفتاری از همسرتان را نپسندید.

توقع دارید که با یک بار حرف زدن، رفتارش کامل عوض شود.

همسری که سال ها در خانه ی پدر و مادرش، با یک نوع روش تربیتی بزرگ شده است،

با یک بار صحبت کردن که شبیه شما رفتار نمی کند.

اگر رفتار شما درست است، باید به او زمان داد تا تغییر کند.

در کارهای دیگرمان هم عجول هستیم.

فرزند ما به چیزی و یا به شی ای علاقه ای دارد.

ما تصمیم می گیریم که آن شی و یا آن وسیله دیگر مناسب او نیست.

کاملا ضربتی، وسیله را از او می گیریم و آن را مخفی می کنیم.

در حالی که این کار را هم باید کم کم انجام دهیم.

یعنی اگر قرار است، وسیله ای را از فرزندمان دور کنیم،

باید مرحله به مرحله این کار را انجام دهیم.

حتی جایگزینی را هم برایش پیدا کنیم.

حتی در قرآن و طبق دستورات الهی، اگر افراد زمان پیغمبر یک کار اشتباهی را تکرار می کردند که با آن انس گرفته بودند،
برای این که دیگر آن کار را تکرار نکنند، این دستورات، مرحله به مرحله بیان می شد و مرحله به مرحله کم می شد.

در مورد دکتر رفتنمان هم این رفتار را داریم.

بیمار می شویم.

سراغ یک دکتر می رویم.

نسخه را می گیریم.

چند روز به نسخه عمل می کنیم،

بعد از چند روز می رویم سراغ یک دکتر دیگه.

خلاصه تحملمان بسیار کم است.

برای تربیت فرزند، برای زندگی آرام در کنار همسر، برای موفقیت، برای پیشرفت و…

نباید عجله کینم.

باید تحملمان و صبرمان را بالا ببریم، تا زندگی بهتری را تجربه کنیم.

پیش به سوی جامعه ی آرمانی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *