تنبیه

تنبیه

تنبیه:

تنببیه: با سلام.
یکی از اشکالات ما پدرها و مادرها این است که تماما دنبال این هستیم که فرزندمان چه اشتباهاتی را مرتکب می شود

تا بتوانیم، فرزندمان را یک تنبیه درست و حسابی بکنیم،
و بعد از آن هم احساس می کنیم که به هدفمون که مودب شدن بچه است رسیده ایم.
حتما یا خود ما و یا اطرافیان ما هستند کسانی که زود عصبانی می شوند

و شروع می کنند به فرزندشان انواع و اقسام توهین کردن ها.
مثلا: اسباب بازی اش را خراب کرده و پدر و یا مادر متوجه می شود.
همین که می فهمد بدون فوت وقت شروع می کند به داد و بیداد کردن که بچه مگه عقل تو کلت نیست؟
پس کی می خوای آدم بشی؟

و تنبیه های مختلف در نظر می گیرند.

مثل کتک زدن، توهین، می فرستنشون تو اتاق و چراغ ها رو خاموش می کنن و در را می بندند.
و یا فرزند،خونه را به هم ریخته و هر وسیله ای را یک جا گذاشته و رفته دنبال یک وسیله ی دیگر

و پدر و مادر هم از این قضیه و به هم ریختگی عصبانی هستند.
و یا از مدرسه ی فرزندشون زنگ زدن و گفتند که بیایید مدرسه تا ببینید فررزند شما چه دست گلی به آب داده.
که این مورد سوم احتمالا تنبیه های شدیدتری در راه است،

چون پدر و مادر فکر می کنند که باید بروند و سر خم کنند و عذرخواهی کنند.
اما مهم تر از عذرخواهی این است که چه کنند، تا این رفتار فرزندشان تکرار نشود.
نکته ی مهم این جاست که با این روش ها هیچ اتفاق مثبتی نخواهد افتاد.
فقط برای مدتی کودک آرام می شود، اما پس از مدتی همان آش و همان کاسه.

راه حل:

یکی از راه حل های خوب این است که،

به جای تنبیه به او بگویید که باید به خاطر این کار اشتباهش،

یک کار مثبت انجام دهد.

مثلا: در کار اول که اسباب بازی اش را خراب کرده،

بیاید با کمک پدر و یا مادرش اسباب بازی را تعمیر کند.
و یا در مثال دوم:  باید اسباب بازی ها را سرجایش بگذارد

و در پهن کردن سفره به پدر و مادر کمک کند.
و یا در مثال سوم: اگر دانش آموزی را اذیت کرده

باید به آن دانش آموز یک چیزی یاد بدهد.
پس در مورد تنبیه ها و راه های جایگزین آن بیشتر دقت کنید.

پیش به سوی جامعه ی آرمانی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *