بازی کردن کودکان- قانون سیزده و چهارده و پانزده

بازی کردن کودکان- قانون سیزده و چهارده و پانزده

بازی کردن کودکان– قانون سیزده و چهارده و پانزده:

با سلام.

پس از بیان مقدمات بازی کردن با کودکان و بیان قوانین اول تا دوازدهم،

امروز می خواهم، سه قانون آخر بازی کردن را عرض کنم.

قانون سیزدهم:

ما والدین با استفاده از کلمه ی بی نظم و شلوغ بودن ، اجازه ی بازی کردن به فرزندانمان را نمی دهیم.

مثلا: بچه ی دوساله که وسایلش را به هم می ریزد و لباس هایش را از کمدش بیرون می آورد و سرجایش نمی گذارد،

می گوییم چه بچه ی بی نظمی، اصلا دیگه حق بازی کردن را نداری.

خانه ی بهم ریخته
خانه ی بهم ریخته

در حالی که کودک در این سن هر لحظه یک چیز و یک رنگ توجهش را جلب می کند و دنبال آن می رود.

و مثال دیگر این که، بچه تا یه مقدار در منزل بدو بدو می کند، می گوییم:

بچه تو چه قدر شلوغ کاری می کنی. در  حالی که شلوغ کاری نیست،

فضای منزل ما کوچک شده و دیگر جلوی درب منزل ما هم اتوبان شده و تا بچه از در میره بیرون، می افته وسط اتوبان،

و مثل قدیم نیست که توی کوچه ها ماشین نباشه و بچه، ساعت ها در کوچه بازی کنه و تهدیدی متوجهش نباشه.

پارک هم که ما حال نداریم ببریمش، بنابراین مجبور است توی منزل بدو بدو کنه، که اون هم باعث نارحتی ما میشه.

برخلاف خیلی ها که می گن خوش به حال بچه های این دوره زمونه که هر چی می خوان دم دستشونه.

انواع بازی های کامپیوتری، اسباب بازی های مدرن و…

ولی من می گم خوش به حال کودکان قدیم که می تونستن تو کوچه و پس کوچه بدو بدو کنند و بچگی کنند.

عمل به دانسته ها:

اگر امکان بیرون رفتن و پارک رفتن را نداریم، خودتان با فرزندتان بازی کنید.

می توانید بهش پیشنهاد بازی بدهید.

برای یک هفته با فرزندتان بازی کنید و شما پیشنهاد بدهید، البته با اشتیاق،

ببینید آیا فرزند شما باز هم کمدش را به هم می ریزد؟

قانون چهاردهم:

گاهی سوال می شود که چرا بچه ی ما خانه ی پدربزرگ و مادربزرگ را این قدر دوست دارد.

علتش این است که پدربزرگ و مادربزرگ اجازه می دهند، نوه شان، در منزل آن ها بچگی کند.

دقت کنید، موقعی که فرزند ما به خانه ی پدربزرگ و مادربزرگ می رود،

گاهی خانه را بهم می ریزد، روی کول بابابزرگ سوار می شود، دنبال بازی می کند،

و  اگر در چشم پدربزرگ ها و مادربزرگ ها خیره شوید؛

می بینید که با تمام وجود دارند از بازی با نوه هایشان لذت می برند و این قضیه را کودک متوجه می شود.

اما در خانه ی خودمان این طور نیست.

پدر که حوصله ی بازی ندارد، مادر که دارد کار می کند و الان وقت ندارد و اگر بچه بدود و وسایل را به هم بریزد، با اخم پدر و مادر رو به رو می شود.

نکته ی مهم:

شاید بگویید که انجام همه ی این ها مشکل است.

اشکالی ندارد، یک و یا چند مورد که ضروری تر است را انتخاب کنید و آن ها را برای مرحله ی اول انجام دهید،

و بقیه ی موارد را به دفعات بعد موکول کنید.

عمل به دانسته ها:

بروید پدر و مادرتان و یا پدربزرگ و مادربزرگ فرزندتان را ببوسید.

قانون پانزدهم:

گاهی اعتراض می کنیم  که فرزندمان با قوانین و برخورد با اتفاقات و حوادث روزگار آشنایی ندارد.

نمی داند که در هنگام سختی ها چه کند؟

نمی تواند با دوستانش و اطرافیانش ارتباط خوبی برقرار کند،

و هزاران مشکل دیگر که ما در این قانون به موارد مختلفی اشاره می کنیم.

اگر قرار است و دوست داریم فرزندمان، قوانین برقراری و ارتباط با محیط را یاد بگیرد، باید بازی کند.

الف- بازی ترس کودک از بسیاری از کارها را از بین می برد. گاهی کودک ما از تاریکی می ترسد.

(البته اگر کسی متوجه نشود باید بگویم خود ما هم گاهی از تاریکی می ترسیم.)

یکی از راه حل های این مشکل این است که می شود بازی را طراحی کرد و وسیله ای را در اتاق تاریک پنهان کرد و به فرزندمان بگوییم برود و پیدایش کند.

البته توجه کنید که احتیاج نیست همان بار اول همه ی خانه را تاریک کنیم،

بلکه مرتبه ی اول یک مقدار تاریک باشد و کم کم تاریک تر کنیم.

نکته ی مهم:

در مورد این بازی این است که حواسمان باشد که در هیچ جای بازی کودک نباید احساس ترس کند،

و باید به اندازه ای تاریک بشود که کودک نترسد.

نکته:

البته این مورد کافی نیست.

بلکه باید ریشه ی ترس کودک از تاریکی را هم پیدا کنیم.

گاهی برخی از پدرها و مادرها، هنگامی که فرزندشان کار اشتباهی مرتکب می شود،

فرزندشان را در یک جای تاریک مثل حمام می برند و در را به رویش قفل می کنند.

پس ریشه ی ترس هم مهم است و باید از بین برود.

ب- بازی کمک می کند، کودک ازهوش و حافظه ی خود بیشتر استفاده کند.

هوش
هوش

بازی های فراوانی هستند که کمک به افزایش هوش و حافظه ی کودک می کنند،

که با یک جستجوی ساده می توان، انواع این بازی ها را پیدا کرد.

البته تغذیه هم بسیار در هوش و حافظه تاثیرگذار است،

ولی چون موضوع ما نیست، فعلا از آن صرف نظر می کنیم.

ج- بازی باعث افزایش توان جسمانی در کودک می شود.

د- بازی به آرامش کودک کمک می کند.

آرامش
آرامش

اگر فرزند شما بسیار هیجانی است و انرژی زیادی دارد،

یکی از راه های کنترل هیجان کودکان، بازی کردن کودکان است.

این متن را با دقت بخوانید:

( گاهی از اوقات دیدیم که کودکان که با هم بازی می کنند، دعوا می کنند.

اولا: تا کار به جاهای باریک نکشیده، دخالت نکنید،

اجازه بدهید که خودشان یاد بگیرند که چگونه بدون کمک کردن به بزرگترها مشکلاتشان را حل کنند.

اگر هم می خواهید کمک کنید، چند راه حل پیشنهاد می کنم.

۱-آن ها را به بازی دسته جمعی و یا کارهای گروهی تشویق کنید.

۲- باید مراقب رفتار خودتان به عنوان پدر و مادر و یا دوستان با همدیگر باشید، که اگر احیانا بین شما گفتگویی شد، چگونه با هم گفتگو می کنید.

چون کودکان از دیدن رفتار شما الگو می گیرند.

۳- زمانی که بچه ها زمانی را بدون دعوا سپری می کنند، آن ها را تشویق کنید.)

ه-برخی از والدین به عنوان این که می خواهند در حق فرزندشان لطف کنند، اجازه نمی دهند که فرزندشان اشتباه کند و یا در بازی شکست بخورد.

یکی از راه های افزایش خلاقیت در کودک اشتباه کردن و بعد اصلاح کردن آن است.

پس اجازه ی اشتباه کردن در بازی را به فرزندانتان بدهید.

باید برای بچه ها بازی هایی را طراحی کرد که گاهی در آن پیروز شوند و گاهی شکست بخورند.

نکته:

فقط نکته ی مهم این است که باید به آن ها آموزش چگونگی برخورد با شکست را بدهیم.

چون در زندگی واقعی گاهی شکست می خورند و باید چگونگی برخورد با شکست را یاد بگیرند.

و-اگر دوست داریم فرزند ما درآینده خجالتی نباشد و خوب بتواند با دیگران ارتباط برقرار کند، باید با بچه های هم سن و سال خودش بازی کند و ارتباط داشته باشد.

ط-اگر احساس می کنید اطراف شما کسانی زندگی می کنند که از نظر تربیت با شما فاصله دارند،

خانواده هایی را که از نظر تربیتی به شما نزدیک تر هستند را شناسایی کنید،

و با هم قرار بگذارید و گاهی به منزل هم بروید و گاهی هم در پارک قرار بگذارید.

حتما خانواده هایی هستند که مثل شما ، دنبال خانواده های معتقد و مودب می گردند.

ی-بازی برای کودک به معنای زندگی است و به وسیله ی بازی، هیجانات خود را تخلیه می کنند.

پ-بازی برای بچه ها شبیه دانشگاه است.

همون جوری که در دانشگاه رشد می کنند (البته اگر رشد کنند)،

کودکان در بازی رشد می کنند،

و همون جوری که پدر و مادر اگر فرزندشان در دانشگاه قبول شود، خوشحال می شوند،

باید از بازی کردن فرزندشان نیز خوشحال شوند.

ت-در مسافرت ها بچه بیشتر دوست داره بازی کنه، بدو بدو کنه، بپر تو ی آب، خاک بازی کنه، و پدر و مادر در مسافرت هم به بچه سخت می گیرند،

و جالب است که خود خدا هم در مسافرت سخت گیری نمی کنه.

می فرماید: اگر درماه رمضان، مسافر بودی روزه نگیر.

س-خداوند می فرماید: بنده ی من، من خداوند از تو به اندازه ی توانت توقع دارم، ولی ما پدرها و مادرها بیش از توان فرزندمون ازش توقع داریم.

لا یکلف الله الا وسعها
لا یکلف الله الا وسعها

تا می آد بازی کنه، ما می گیم: بشین پای درست، اگر بگه تموم شده، ما می گیم: بشین،  تمرین اضافه حل کن.

چ- شما هم پدر و مادر عزیز بازی کنید،

اگر خجالت می کشید، به دور از چشم همه، با خانواده ی خودتان بازی کنید،

و یا اگر با اقوام بیرون رفتید، مهم نیست که اقوام شما چند سال دارند، شما خواهش کنید که دسته جمعی یک بازی را انجام دهید.

امتحان کنید، خیلی حال میده. امتحان شده که دارم می گم.

مطمئن باشید خیلی حال می ده.

خ- خیلی از مشکلات فرزندتان از طریق تئاتر حل می شود.

به این صورت که ایرادی که فرزندتان دارد را به صورت تئاتر در آورده،

و به فرزندتان نقش کسی را بدهید که آن مشکل را ندارد و در ضمن به باقی بازیگران نصیحت می کند که آن کار را انجام ندهند.

ذ- سعی کنید هر دقیقه یک اسباب بازی جدید نخرید.

بلکه همان اسباب بازی ها باشه، تا فرزندتان مجبور بشه، همان اسباب بازی ها را به شکل های مختلف استفاده کنه،

و این باعث خلاقیت کودک می شود.

ر- اگر فرزند شما مجذوب بازی شده او را به حال خود رها کنید و اجازه بدهید، تمرکزش را حفظ کند.

خواهشا این که بنشینید کنارش و به اوکمک کنید که چگونه می تواند بهتر این کار را انجام دهد را به هیچ وجه انجام ندهید.

ص-یکی از بهترین راه های، آرامش کودک عصبی و کودک لجباز،

تخلیه کردن انرژی و بازی کردن است.

ض-بازی باید برای کودک تنوع داشته باشد.

اگر تنوع بازی کم باشد، بچه ها خیلی زود خسته می شوند.

مثلا: هر موقع می خواهیم با کودک بازی کنیم، چون حوصله ی تحرک را نداریم،

بازی ۲۰سوالی و یا نقاشی را انتخاب می کنیم، تا خدایی نکرده از جایمان بلند نشویم.

ظ-بسیاری از والدین که از ناآرامی فرزندشان گله دارند، می توانند با طبیعت درمانی، آرامش بچه ها را ضمانت کنند.

طبیعت درمانی یعنی گردش در طبیعت و خاک بازی و آب بازی کردن کودک.

این متن را با دقت بخوانید:

(ای کاش مثل بچه ها می شدیم، سریع آشتی می کردیم، با یک هدیه ی ساده ذوق می کردیم.)

ن- بازی به معنای شاد زیستن است. امتحان کنید.

بازی
بازی

بیایین شکل زندگی خود را عوض کنید. به جای کارهای وقت گذرانی، شروع به بازی کردن کنید.

ل- اگر فرزندی را از مادرش جدا کنید و بعد به مادر بگویید آرام باش، چه قدرمی توان احتمال داد که این مادر بتواند آرام باشد.

در مورد کودک نیز همین گونه است.

اگر بازی را از کودک بگیرید و تلویزیون را جایگزین آن کنید،

ممکن است ظاهرا بتواند آرامش داشته باشد، اما از درون هرگز نمی تواند آرامش داشته باشد.

عمل به دانسته ها:

بعد از چند روز که بحث بازی کردن کودک را جدی گرفتید، شروع به نوشتن کنید.

اگر احساس می کنید رفتار فرزندتان عوض شده؛ آن را یادداشت کنید،

و بعد از یک ماه ببینید چند مورد از رفتار فرزندتان بهتر شده است.

پایان مباحث بازی کردن کودکان و قوانین آن

پیش به سوی جامعه ی آرمانی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *